تبليغاتX
از دل من اما،چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
از دل من اما،چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
نسیم وصل به افسردگان چه خواهد کرد؟

شل سیلور استاین
 

                          عاشق بودن یا نبودن

   آیا ماجرای عمه مرا شنیده اید؟

   عمه من همیشه تنها بود.

   خیلی هم زیاد گریه می کرد

    همه می گفتند علتش این است که هیچ وقت عاشق نشده!

    بعد عمه ام عاشق شد٬

    اما حالا باز هم گریه می کند!

    چون می ترسد که معشوقش ترکش کند٬

    حالا نمی دانم عاشق بودن بهتر است یا عاشق نبودن؟!

 

                              مثل شیرینی      

      اون آدم خیلی خوبیه

      انقدر شیرینه که نگو!

      همیشه می خنده ٬ با همه مهربونه٬

      همه دوسش دارن

      منم باید عاشقش می شدم.....

      اما مشکل اینجاست; 

      که همه عمر نمیشه شیرینی خورد!

      کاش با این همه مهربونی ٬

      بعضی وقتها هم عصبانی می شد! 

 

2 نوشته شده در  جمعه 19 فروردین1384ساعت 23:6  توسط تابستان | 
آموخته ام که....

این مطلب را از بریده یک روزنامه چند سال پیش نوشتم.تاریخ و نویسنده آن معلوم نیست.

                       آموخته ام ....

آموخته ام که....

ممکن است بار سنگین کاری را که در یک لحظه انجام داده ای ، تا آخر عمر بر دوش وجدانت احساس کنی.

آموخته ام که....

باید با کسانی که دوستشان داری با کلماتی مملو از عشق وداع کنی ، ممکن است آخرین دیدار شما باشد.

آموخته ام که....

وقتی احساس می کنی دیگر توان پیش رفتن نداری ، حتی به نصف توانایی خود هم نرسیده ای.

آموخته ام که....

جدا از احساسی که داریم ، مسئول آن کاری هستیم که انجام داده ایم.

آموخته ام که....

اگر احساس خود را کنترل نکنی ، آنها تورا کنترل خواهند کرد.

آموخته ام که...

هر چقدر هم که یک رابطه در آغاز با شور و شوق همراه باشد ، این احساسات خاموش خواهند شد و بهتر است که چیزی برای پر کردن جای آن وجود داشته باشد.

آموخته ام که....

قهرمانان کسانی هستند که کاری را که باید ؛ در زمانی که باید انجام می دهند ، حال نتیجه بگیرند ، یا نه.

آموخته ام که....

این که کسی تو را آن گونه که می خواهی دوست نداشته باشد به این معنی نیست که با تمام وجود عاشق تو نیست.

آموخته ام که....

یک دوست ، هرچقدر هم که دوست خوبی باشد هر از چند گاهی تو را خواهد رنجاند و تو بهتر است او را ببخشی.

آموخته ام که....

مهم نیست اندوه تو چقدر بزرگ است.دنیا بخاطر آن نخواهد ایستاد.

آموخته ام که....

دو نفر می توانند به یک چیز نگاه کنند و دو چیز کاملا متفاوت ببینند.

آموخته ام که....

نباید برای فهمیدن یک راز، بیش از حد اصرار کنی ، ممکن است زندگی تو را تا ابد تغییر دهد.

 

2 نوشته شده در  جمعه 19 فروردین1384ساعت 23:4  توسط تابستان | 
امروز با حافظ
 

  ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟

                                 منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست؟

  شب تار است و ره وادی ایمن در پیش

                                 آتش طور کجا؟ موعد دیدار کجاست؟

  هر که آمد به جهان نقش خرابی دارد

                                 در خرابات بگویید که هشیار کجاست

  آنکس است اهل بشارت که اشارت داند

                                نکته ها هست بسی، محرم اسرار کجاست؟

  هر سر موی مرا با تو هزاران کار است

                                ما کجاییم و ملامتگر بیکار کجا ست؟

  باز پرسید زگیسوی شکن در شکنش

                                کاین دل غمزده، سرگشته، گرفتار کجاست؟

  عقل دیوانه شد، آن سلسله مشکین کو؟

                                دل ما گوشه گرفت، ابروی دلدار کجاست؟

  ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی ،

                                عیش بی یار مهیا نشود، یار کجاست؟

  حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج

                                 فکر معقول بفرما! گل بی خار کجاست؟!

  با روحیه ای قوی میتوانی با مشکلات زندگی مقابله کنی و با اراده ای که داری آینده بهتری را برای خود بسازی. به آینده امیدوار باش و از مشکلات هراس به دل راه مده تا بر آنها فائق آیی.

 

2 نوشته شده در  شنبه 13 فروردین1384ساعت 20:50  توسط تابستان | 
امروز با حافظ
 

  رونق عهد شباب است دگر بستان را

                               می رسد مژده گل بلبل خوش الحان را

  ای صبا گر به جوانان چمن باز رسی

                                 خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

  گر چنین جلوه کند مغبچه باده فروش

                                 خاکروب در میخانه کنم مژگان را

  ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان

                                مضطرب حال مگردان من سرگردان را

  ترسم این قوم که بر درد کشان می خندند

                                در سر کار خرابات کنند ایمان را

  یار مردان خدا باش که در کشتی نوح

                               هست خاکی که یه آبی نخرد طوفان را

  برو از خانه گردن به در و نان مطلب

                               کان سیه کاسه در آخر بکشد مهمان را

  هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است

                              گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

  ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد

                             وقت آن است که بدرود کنی زندان را

  حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولـــی

                             دام تزویر مکن چون دگران قرآن را 

 زمان آن رسیده که غصه ها را کنار بگذاری . درهای بسته در حال گشوده شدن هستند و به زودی زندگی بر وفق مراد تو خواهد گشت.

 از اشخاص دورو و بد طینت دوری کن. اندکی احتیاط موفقیت تو را تضمین خواهد کرد.

 

2 نوشته شده در  شنبه 6 فروردین1384ساعت 23:43  توسط تابستان |